scriptures of a wandering soul

these are my emotions. this is me.

Saturday, February 17, 2007

pissed off

i am so pissed off. dammit. i just came from the fair here in UP. i never planned to go but a few folks texted me to come. pakshet. ewan ko ba. naaasar ako. hindi ko alam kung bakit ako pinapunta dun. i know i'm not the best nor even a good company. hindi ako ang tipong gustong makasama ng mga tao. im annoying. peste ako. gets ko naman yun. ilang peste lang ang nakakatiis sa akin. kala ko, sila yun. hindi ata. over sensitive ako ngayon kaya kung may masktan man ako sa sasabihin ko eh pasensyahan nalang. feeling ko, kaya lang ako inaya ng group mate ko na pumunta sa fair eh para lang hindi sya maguilty na magmumukmok ako sa room (gumagawa ng plate) habang nagpapakasaya sya. pakingshet. kala ko okay na kami. bat parang pakiramdam ko eh ginagamit lang ako? sorry. napipikon talaga ako. nalublob sa putik ang paa ko habang papunta doon dahil ayoko silang pag antayin. bumili pa tuloy ako ng mineral water para panghugas sa kulay tae kong paa na na sawsaw sa mamasamasang putik ng sunken. ng malinis na, ang daratnan ko lang pala ay ilang kaibigan tas yung nagyaya sakin, ayun, sumama sa bf nya. hindi naman sa pinagkakait ko na magkasama sila. hindi kasi ganun ang mga kaibigan ko. ke mag syota kayo, pag lakad ng magkakaibigan, grupo kayo, walang kupal na magsosolo. naiwan tuloy kaming tatlo nila karen at tol. ayos naman kasama yung dalawa pero hindi naman kasi sila yung nagyaya sakin. pakiramdam ko talaga ay hindi ako gusto kasama ng mga tao. shet. di sana hindi kayo nagyaya. tapos ko na sana ang plate namin ngayon. may matinong tulog sana ako at hindi ko sana naramdaman na napakasama at nakakairitang tao ako. alam ko nayun pero mas masakit pag sinusubukan mong makibagay sa mga taong hindi ka naman gets. badtrip talaga. tapos wala akong karapatang magalit dahil ako lang naman yung nagsusumiksik ng sarili ko. ewan ko ba. hindi ko naman gustong ipagsiksikan ang sarili ko pero wala akong magagawa. yun yung dapat kong gawin. hindi ako madaling saktan. pero hindi din impossible na gawin yun. i build layers of walls, gates, fortresses, citadels, moats at lahat ng depensang maiisip mo. you can’t hurt me if you don’t mean a thing to me. obviously, nakapasok na sila. ang problema, sanay ang mga pakshet na nasa labas. sanay silang tinitibag ako mula sa labas. hindi ata nila napapansin na nasaloob na sila at damdamin ko na ang tinitibag nila. tangina.

Congrats. NASAKTAN NYO NA AKO! Happy?oh well. atleast mapapalayas ko na sila sa loob. buti nalang . kaso nasanay na ako na nasa loob sila. paking shet. nakaya ko na maging magisa at kaya ko parin. pagbigyan nyo na ako ngayon. grumpy lang ako. Asar talo eh.tangina nyo!

sorry ulit. palampasin nyo na to.